CEV

Europejska Konfederacja Piłki Siatkowej (CEV) jest ciałem zarządzającym siatkówką i siatkówką plażową na kontynencie Europejskim. Jej siedziba mieści się w Luksemburgu.

Choć tzw. Europejska Komisja Sportu – swoisty poprzednik CEV – została założona 21 października 19 1963 r. w Bukareszcie (Rumunia), (jej pierwszym prezydentem wybrano Belga Maxa Wasetrlaina), siatkówka była już w tym czasie dość popularnym sportem w Europie. 10 z 14 krajów, które uczestniczyły w 1947 r. w kongresie, który położył podwaliny pod założenie FIVB (Międzynarodowej Federacji Piłki Siatkowej) pochodziło właśnie z Europy (były to: Belgia, Czechosłowacja, Francja, Holandia, Jugosławia, Polska, Portugalia, Rumunia i Węgry).

Pierwsze Mistrzostwa Europy Mężczyzn w Piłce Siatkowej odbyły się w Rzymie w 1948 r., z udziałem sześciu reprezentacji. Historyczne, pierwsze złoto wywalczyła Czechosłowacja, a drugie i trzecie miejsce przypadło kolejno Francji i Włochom. Inauguracyjne ME kobiet miały miejsce rok później w Pradze, a spośród siedmiu uczestniczących drużyn złoto wywalczył Związek Radziecki, wyprzedzając  reprezentacje Czechosłowacji i Polski.

Rozgrywki klubowe także wprowadzono przed oficjalnym ustanowieniem Europejskiej Komisji Sportu. Siatkarze wzięli w nich udział po raz pierwszy w 1960 r., a w 1961r. w ich ślady poszły siatkarki. Obydwie inauguracyjne imprezy wygrały radzieckie kluby – CSKA Moskwa oraz Dynamo Moskwa.

Już rok po debiucie siatkówki jako dyscypliny olimpijskiej na igrzyskach w Tokio (1964), gdzie mistrzowski tytuł wywalczyli siatkarze reprezentacji ZSRR, Europejska Komisja Sportu podjęła decyzję, by co dwa lata organizować Mistrzostwa Europy Juniorów i Juniorek. Pierwsze takie zawody odbyły się w 1966 r. na Węgrzech, a Związek Radziecki zajął pierwsze miejsce w turniejach obu płci.

Kongres FIVB, zwołany w 1972 r. podczas Igrzysk Olimpijskich w Monachium, zadecydował o przekształceniu pięciu kontynentalnych Związków Sportowych Afryki, Azji, Europy strefy NORCECA i Ameryki Południowej w konfederacje kontynentalne.

Europejska Konfederacja Piłki Siatkowej (Confédération Européenne de Volleyball) została oficjalnie ustanowiona 9 września 1973 r. w Hadze, podczas nadzwyczajnego walnego zgromadzenia EKS. Pierwszym prezydentem został Włoch Giancarlo Gianozzi.

W 1989 r. siedziba CEV została przeniesiona z Brukseli do Luksemburga. Po raz pierwszy też finałowe turnieje ME siatkarek i siatkarzy zostały rozegrane w różnych krajach: Szwecji (mężczyźni) i RFN (kobiety). W czasie gdy złote pokolenie Włochów zaczęło wygrywać wszystkie ważniejsze turnieje międzynarodowe, Zarząd CEV powołał trzyosobową grupę roboczą, mającą zbadać możliwość powołania Komisji Siatkówki Plażowej.

Po rozpadzie Związku Radzieckiego i byłej Jugosławii, rodzina CEV powiększyła się w 1992 r. o 11 nowych członków: Armenię, Azerbejdżan, Białoruś, Chorwację, Estonię, Gruzję, Litwę, Łotwę, Rosję, Słowenię i Ukrainę. Do konfederacji dołączały następnie Grenlandia (1996 r.) i Czarnogóra (2006 r.).

W 2009 r. finały Mistrzostw Europy w piłce siatkowej kobiet zostały po raz pierwszy zorganizowane w aż czterech miastach w Polsce (Łodzi, Katowicach, Wrocławiu i Bydgoszczy), bijąc wszelkie dotychczasowe rekordy frekwencji na halach i oglądalności.

17 października 2015 r. stanowisko Prezydenta CEV objął Aleksandar Boričić (Serbia). Jako siódmy prezydent organizacji od czasu jej powołania w 1973 r. wziął na siebie zadanie zmodernizowania siatkówki i usprawnienia zarządzania w europejskiej rodzinie siatkarskiej, która po 35. Kongresie FIVB (otwartym 5 października 2016 r. w Buenos Aires) powiększyła się o Kosowo i liczy obecnie 56 Narodowych Federacji.

Our website is protected by DMC Firewall!